1,2‑Dichloroetan, nazywany też dichlorkiem etylenu (ethylene dichloride), ma wzór C2H4Cl2 i jest lotną cieczą o przyjemnym, „chloroformowym” zapachu. To ważny półprodukt dla przemysłu tworzyw, ponieważ stanowi podstawowy surowiec do produkcji chlorku winylu, a dalej PVC, dlatego w dużych ilościach występuje w instalacjach petrochemicznych i chemicznych. Z perspektywy BHP kluczowe jest to, że substancja jest wskazywana jako potencjalny czynnik rakotwórczy w środowisku pracy, co podnosi wymagania dotyczące kontroli narażenia i szybkiego reagowania na rozszczelnienia.
Wyciek 1,2‑dichloroetanu jest szczególnie niebezpieczny w kanałach, studzienkach i zamkniętych przestrzeniach, bo ciecz szybko paruje, a pary gromadzą się w niższych partiach pomieszczeń. Detekcja wycieku ma więc znaczenie zarówno dla ochrony zdrowia, jak i ciągłości procesu: alarm umożliwia odcięcie transferu, uruchomienie wentylacji i kontrolowane sprzątanie zanim dojdzie do ekspozycji osób postronnych lub przedostania się cieczy do odwodnienia. Typowe punkty ryzyka to połączenia kołnierzowe, uszczelnienia pomp, zawory spustowe oraz węże przeładunkowe. Jako czujnik wycieku dla 1,2‑dichloroetanu stosuje się kabel sensorowy TraceTek TT5001, ponieważ jest przeznaczony do rozpuszczalników organicznych i ignoruje wodę, co stabilizuje detekcja wycieku także w obiektach z myciem i okresowym zawilgoceniem stref technicznych.