Tetrachlorometan, potocznie tetrachlorek węgla (carbon tetrachloride), ma wzór CCl4 i jest gęstą, lotną cieczą halogenową. Historycznie był stosowany m.in. jako środek czyszczący i odtłuszczający oraz jako surowiec do produkcji wybranych związków chlorowanych, jednak z czasem ograniczano jego użycie ze względu na poważne skutki zdrowotne. Najważniejszym ryzykiem jest toksyczność ogólnoustrojowa: narażenie może prowadzić do uszkodzenia wątroby i nerek, a przy wysokich stężeniach także do zaburzeń neurologicznych. W pożarze lub na gorących powierzchniach mogą powstawać toksyczne produkty rozkładu, co podnosi wymagania dla procedur awaryjnych i ochrony dróg oddechowych.
Wyciek CCl4 jest groźny również organizacyjnie, bo ciecz szybko paruje i może budować toksyczną atmosferę w kanałach, studzienkach i zamkniętych pomieszczeniach, nawet gdy plama na posadzce wygląda na niewielką. Detekcja wycieku pomaga wcześniej odseparować strefę, uruchomić wentylację i wprowadzić kontrolowane sprzątanie, zanim dojdzie do ekspozycji osób postronnych. Czujnik wycieku warto planować pod aparatami, przy armaturze i w retencji, gdzie ciecz ma naturalną drogę spływu. Dla tetrachlorometanu można zastosować kabel sensorowy TraceTek TT5001, gdy priorytetem jest wykrywanie rozpuszczalników organicznych w środowisku, w którym występuje woda (mycie, kondensacja). Jeżeli ta sama instalacja obsługuje również paliwa węglowodorowe, alternatywnie stosuje się TraceTek TT5000. W obydwu wariantach celem jest szybka detekcja wycieku i ograniczenie narażenia, zanim sytuacja przerodzi się w incydent BHP.

