Węglowodory alifatyczne to szeroka klasa związków organicznych, w której cząsteczki nie mają aromatycznego pierścienia; mogą być nasycone (alkany) lub nienasycone (alkeny, alkiny) i występują zarówno w postaci prostych łańcuchów, jak i struktur pierścieniowych niearomatycznych.
W praktyce przemysłowej termin „alifatyczny” często pojawia się przy paliwach i olejach, bo wiele frakcji ropopochodnych to właśnie mieszaniny alifatycznych węglowodorów długołańcuchowych z domieszką składników aromatycznych, a długość łańcucha zwykle przekłada się na lepkość: im „cięższa” frakcja, tym wolniejsze rozpływanie i często wolniejsza reakcja czujników opartych o kontakt cieczy z elementem sensingowym.
Z punktu widzenia eksploatacji scenariusz „wyciek węglowodoru alifatycznego” obejmuje zarówno lekkie rozpuszczalniki i paliwa, jak i cięższe oleje technologiczne, więc kluczowe jest ocenienie, gdzie ciecz może się pojawić i jak będzie się zachowywać w niskich punktach obiektu. Właśnie dlatego czujnik wycieku powinien być dobierany pod kątem realnej lepkości i lotności medium oraz sposobu, w jaki wyciek rozprzestrzenia się po posadzce lub w korycie.
Dla tej grupy jako rozwiązanie uniwersalne do rozlewów węglowodorowych rekomenduje się kabel sensorowy TraceTek TT5000, wykrywający ciekłe paliwa węglowodorowe na długości i nie reagujący na wodę, co ogranicza fałszywe alarmy w wilgotnych strefach przemysłowych.
W materiałach referencyjnych TraceTek pozycja „Aliphatic hydrocarbon (generic)” ma czas reakcji określony jako zmienny, co jest logiczne przy tak szerokiej klasie medium i potwierdza, że detekcja wycieku powinna być projektowana z uwzględnieniem konkretnie występującej frakcji.