Woda amoniakalna, nazywana też roztworem amoniaku lub wodorotlenkiem amonu (NH3(aq), często zapisywanym jako NH4OH), to ciecz o szerokim zastosowaniu: w nawozach i chemii rolniczej, w procesach utrzymania czystości, w przemyśle spożywczym oraz w fermentacji i wielu instalacjach pomocniczych. W praktyce technicznej bywa używana jako zasada do regulacji pH, środek czyszczący i odtłuszczający oraz reagent w analizie chemicznej. Jej charakterystyczny, ostry zapach jest jednocześnie sygnałem ostrzegawczym, ale nie może zastąpić kontroli procesowej, bo w zamkniętych lub słabo wentylowanych przestrzeniach opary mogą szybko osiągać stężenia drażniące. Roztwory amoniaku są żrące: mogą powodować oparzenia skóry i ciężkie uszkodzenia oczu, a narażenie inhalacyjne skutkuje podrażnieniem dróg oddechowych i w ciężkich przypadkach obrzękiem płuc. Dlatego przechowywanie zwykle obejmuje wentylowaną strefę, szczelne pojemniki, retencję oraz separację od kwasów, które mogą powodować gwałtowne reakcje i uwalnianie gazu.
Wyciek wody amoniakalnej najczęściej pojawia się na pompach dozujących, przy armaturze, na przyłączach do zbiorników i węzłach przeładunkowych. Rozlew może szybko rozprzestrzenić się w kanałach technologicznych, powodując ryzyko kontaktu personelu z cieczą oraz narażenie na opary w miejscach, gdzie ruch powietrza jest ograniczony. Zastosowanie czujnika wycieku pozwala zareagować wcześnie, zanim ciecz dotrze do studzienek, koryt kablowych lub odpływów. Dla wody amoniakalnej rekomendowany jest kabel sensorowy TraceTek TT3000, zaprojektowany do detekcji wycieku cieczy przewodzących i wodnych roztworów chemicznych. W materiałach referencyjnych wskazano też istotną praktyczną uwagę: aby detekcja zadziałała, wodorotlenek amonu musi występować w roztworze, bo forma sucha nie będzie wykrywana.