Chlorek neoheptanoilu (neoheptanoyl chloride) o wzorze C7H13ClO to reaktywny chlorek acylowy, stosowany jako odczynnik acylujący i półprodukt w syntezie organicznej, m.in. w chemii specjalistycznej związanej z wytwarzaniem dodatków, półproduktów i związków o wysokiej wartości. W praktyce substancja trafia najczęściej do reaktorowni, laboratoriów rozwojowych i wydzielonych magazynów odczynników, gdzie kluczowa jest dyscyplina materiałowa i szybka reakcja na najmniejszy rozlew. Zagrożeniem jest przede wszystkim działanie żrące: kontakt ze skórą lub oczami może prowadzić do ciężkich obrażeń, a opary i aerozol mogą podrażniać drogi oddechowe. Dodatkowo chlorki acylowe są wrażliwe na wilgoć, dlatego przechowywanie powinno obejmować szczelne, suche opakowania, wtórną retencję i separację od wody, alkoholi, amin oraz zasad, które mogą inicjować niepożądane reakcje.
Wyciek tej cieczy bywa podstępny: zaczyna się od sączenia na armaturze, wężach dozujących lub przy przelewaniu z opakowania do układu technologicznego. Rozlany chlorek może gromadzić się w korytach, na półkach wannowych i w kanałach technicznych, gdzie sprzątanie jest trudniejsze, a ryzyko ekspozycji personelu rośnie. Z tego powodu czujnik wycieku i detekcja wycieku są ważne nie tylko dla BHP, ale też dla ochrony instalacji i ograniczenia strat surowca oraz przestojów. Dla chlorku neoheptanoilu stosuje się kabel sensorowy TraceTek TT3000, ułożony w miejscach potencjalnego spływu (pod stacją dozowania, przy zaworach spustowych i w retencji), tak aby alarm pojawił się zanim ciecz dotrze do odpływów lub stref o ograniczonej wentylacji.