Magazyny paliw i olejów technicznych należą do grupy obiektów, w których wyciek rzadko ma charakter jednorazowego zdarzenia. Częściej jest to długotrwałe sączenie z armatury, króćców, zaworów lub uszkodzonych pojemników. Paliwo rozlewa się cienką warstwą po posadzce, a następnie spływa do najniższych punktów: zagłębień, wanien retencyjnych lub studzienek. W takich warunkach kluczowa jest szybka detekcja pierwszych śladów paliwa, zanim dojdzie do powiększenia rozlewu lub skażenia kolejnych stref.
Sonda TT-FFS została zaprojektowana do wykrywania paliw węglowodorowych na płaskich powierzchniach, w zagłębieniach oraz jako cienka warstwa unosząca się na wodzie. W magazynach jest to szczególnie istotne, ponieważ często występuje tam wilgoć, skropliny lub woda z mycia posadzki. Detekcja musi reagować na paliwo, a nie na samą obecność wody. TT-FFS spełnia to założenie, co ogranicza ryzyko fałszywych alarmów i ułatwia interpretację sygnału przez obsługę.
Kluczowym elementem projektu w magazynie paliw jest kontrola dróg spływu. Paliwo zawsze „szuka” najniższego punktu, dlatego sonda powinna być montowana właśnie tam, gdzie realnie może się zebrać. Instrukcje instalacyjne wskazują na zasadność umieszczania TT-FFS w obrębie wanien retencyjnych, przy odpływach lub w studzienkach, do których kierowany jest spływ z większej powierzchni magazynu. W praktyce często stosuje się kilka punktów detekcji zamiast jednego centralnego czujnika.
W magazynach z regałami i ruchem wózków istotna jest także ochrona mechaniczna sondy. TT-FFS powinna być umieszczona w miejscu osłoniętym przed uderzeniami, ale jednocześnie w strefie kontaktu z paliwem. Najlepsze efekty daje połączenie prostych rozwiązań budowlanych (progi, niewielkie obwałowania) z punktową detekcją.
Z punktu widzenia eksploatacji magazynu ważne jest, że sonda może być testowana i w wielu przypadkach wraca do stanu gotowości po usunięciu paliwa. Warunkiem jest regularne czyszczenie i kontrola, co powinno być wpisane w harmonogram utrzymania obiektu. Dzięki temu system detekcji nie jest elementem „martwym”, ale realnym narzędziem ograniczania ryzyka.